Koltuk Sevdası!


Bu makale 2018-02-15 21:01:12 eklenmiş ve 199 kez görüntülenmiştir.
Neşe Ersoy

Değerli üstat Yılmaz Özdil’in bir yazısını okudum…

“Askeri hastaneler neden kapatıldı?” diye soruyor yazısında haklı olarak.

Kapatıldığında nedenlerini biz de sorduk kendimize, eşimize-dostumuza, bir bilene.

Sorduk… Sorduk…

Her vahim durum gibi zaman aşımında kayboldu gitti.

Her yeni felaket bir öncesini unutturdu.

Sonra da “hangi ara ülke bu duruma geldi?” diye sorar olduk.

Askeri hastaneleri kapatıp ülkeyi savaşa sokmak nasıl bir zihniyet, nasıl bir strateji olabilir ki?

Ya da nasıl bir “zeytin dalı”?

Açılım belasıyla sınırları gevşetmeseydin, kamyonlar dolusu silahla IŞID belasını beslemeseydin, el ele, kol kola halaylarla terörü desteklemeseydin, savaşın ne işi olurdu ülkemizle?

İktidar tüm bu felaketleri üzerimize serpiştirirken muhalefet neredeydi sorusu geliyor bu kez aklımıza.

Eleştiriye tahammülü olmayan, yanlışını kabullenmeyen, kendi büyüklüğünü düşündükçe,  gözde küçülen tek bir kişiden bahsedebilir miyiz?

Kamu malları satılırken, terör desteklenirken, Askeri hastaneler kapatılırken, tecavüzler, hırsızlıklar artarken, eğitim elden giderken, aydınlar susturulurken, adalet-hukuk satın alınırken sus, şimdi elimizden bir şey gelmiyor diye yakın.

Olacak şey değil elbet ama oldu.

Deniz Baykal’a kurulan kumpas üzerine ne olduğunu anlamadan, başkan olabilmek için emek harcamadan o koltuğa oturmayı kabul etmesiyle başladı yanlışlar.

Çok dürüst, çok beyefendi, fazlasıyla centilmen ama koltuğa hemen oturması etik bir davranış değildi. Birileri otur dediği için oturdu.

Deseydi ki; “olağanüstü bir kongre olsun, seçilerek geleyim” işte o zaman lider vasıflı derdik.

Hadi başkan oldu, hitabı öğrendi, ama bu süreçte atı alan Üsküdar’ı geçti.

2009 yılında CHP’nin başına geçtiğinden beri tam sekiz seçim kaybetti.

Hep yarım muhalefetle aslında iktidarı desteklemiş oldu.

Hatta söylemleriyle iktidarın ağzına sakız oldu.

CHP adına üzülüyoruz.

Geçtiğimiz günlerde yine bir kurultay yaşandı CHP’de.

Karşısına bir CHP emekçisi çıktı bu kez.

CHP’ye lider olur ya da olmaz, tartışılır. Ancak beklerdim ki Kılıçdaroğlu; “buraya kadar, ben aday olmayacağım” diyebilsin.

Belki demek istedi ama orada oturması gerektiğini söyleyenler baskın çıkmış olabilir.

Kılıçdaroğlu adına iyi düşünmek istiyorum aslında.

Oysa O’nun o kurultaydaki mağrur gülümsemeli yüz ifadesi, iktidarın Man Adası belgelerini açıklarken ki yüz ifadesiyle aynıydı.

Atanmış delegelerle kurultay kazanmak çok da övünülecek bir durum olmasa gerek.

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
Arşiv Arama
- -
Yenimahalle Gazetesi © Tüm Hakları Saklıdır.
Sitemap
RSS
News
DÜNYA
YENİMAHALLE
EKONOMİ
SPOR
TEKNOLOJİ
KÜLTÜR SANAT
SAĞLIK
EĞİTİM
ANKARA
TÜRKİYE
ÇEVRE